قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

و من چه قدر ساده ام

که سال های سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

به نرده های ایستگاه رفته

تکیه داده ام!

وقتی کلاس اول بودم پدرم قول داد اگر معدلم بیست شود برایم عروسک می خرد.

معدلم بیست شد اما نخرید.

کلاس پنجم که بودم پدرم قول داد اگر شاگرد اول بشوم برایم تفنگ بادی می خرد.

شاگرد اول شدم اما نخرید.

دیپلم که گرفتم پدرم قول داد اگر رشته پزشکی قبول شوم برایم ماشین می خرد.

قبول شدم اما نخرید.

پزشک عمومی که شدم پدرم قول داد اگر تخصص هم بگیرم برایم مطب می خرد.

تخصص گرفتم اما نخرید.

حالا من جراح قلبم!

پدرم شصت و سه ساله است و قلبش نیاز به جراحی دارد !!!

به او قول داده ام که عملش می کنم

اما...